Marina van Dijk

Cycling + running = duathlon

AltisMasters & Singelloop Utrecht

SLU

Het is een tijd geleden dat ik voor het laats een ‘blog’ schreef. In de tussentijd is er een hoop veranderd. Zo ben ik overgestapt van de wedstrijdgroep van AVT naar de AltisMasters bij Altis. Sinds mijn overstap train ik meer wat resulteert in een aantal mooie PR’s. Met een hoop leuke en lieve mensen train ik onder het mom van “passie, plezier en prestatie”. Op maandag en woensdag doen we een intervaltraining op de baan en op zondagochtend een fartlek in het bos. Daarnaast train in nog één keer per week op mijn werk samen met collega’s. Ook de soms onmogelijke oefeningen van trainer Marijn Michels werpen de vruchten af, al blijft die schouderinzet en core lastig.

Sinds mijn laatste blog heb ik weer drie ‘echte’ wedstrijden gelopen; Tilburg NK 10KM (44:21), Halve van Hoogland 5 KM (20.21) en vandaag de Singelloop van Utrecht 10 KM (43:29). Mijn PR op de 10 KM (45:23) dateerde nog van september vorig jaar. Na mijn blessureleed van 5 maanden heb ik het rustig aan gedaan en eerst een aantal 5 KM wedstrijden gelopen. Mijn verwachte vooruitgang bleef achter totdat ik begin augustus de beslissing nam om bij de AltisMasters te gaan trainen. Nog geen twee maanden later maak ik enorme progressie en hoop deze nog even voort te zetten.

In Tilburg liep ik 62 seconden van mijn PR af en dat terwijl de weersomstandigheden niet optimaal waren. In mijn achterhoofd gaf het een goed gevoel te weten dat ik drie weken later weer de kans zou krijgen maar dan vast met iets minder tropische temperaturen.

Vorige week liep ik de 5KM in Hoogland. De weersomstandigheden waren optimaal, een graad of 18 met een klein zonnetje en windje. ‘s Morgens werd ik wakker en voelde me alles behalve topfit. De gedachten om de wedstrijd te laten schieten werd sterker en sterker, toch besloot ik om te gaan. Tijdens het inlopen met mijn trainingsgenootjes bereidde ik ze voor op mijn ‘slechte’ tijd die ik zou gaan lopen. Eefke wist mij te vertellen dat het vast allemaal spanningen waren. Ik vond het een goede gedachte en zo klonk het startschot. Er zaten een vrouw of vier voor mij en Eefke hing aan mijn broekje. Na een meter of 500 wist ik weg te komen en rond de eerste KM zat er nog één vrouw voor mij, of moet ik meisje zeggen? Deze vrouw is elf jaar oud maar liep als een beest. Ik had haar tot een KM of 4 in vizier, maar toen ging ze er als een haas vandoor. Mijn KM’ers gingen respectievelijk in 3:53, 4:02, 4:02, 4:03 en 4:21. Voor mijn gevoel liep ik redelijk vlak, maar de tussentijden verklappen wat anders. Ik kwam als tweede over de finish met een dik PR en mijn trainingsgenootje Eefke stond samen met mij op het podium.

Vandaag stond ik aan de start bij de Singelloop. In mijn berekeningen was het een graad of vijf minder warm. Na een gezamelijke ‘valse start’, wat nog wat voet in aarde had om alle wedstrijdatleten weer terug in het startvak te krijgen, klonk het officiële startschot. De KM’ers vlogen voorbij, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, BOEM… daar kwam meneer zonnestraal aan. Mijn hoofd stond op ontploffen en ik was niet meer vooruit te branden. In de laatste drie kilometer ‘verloor’ ik 30 seconden en kwam ik met 43:29 over de finish. Hoppa weer 52 seconden van mijn PR af en met een verbetering in mijn laatste 3 KM’ers durf ik bijna te zeggen dat de volgende 10 KM een 42’er wordt! Mijn volgende wedstrijd is de Maliebaanloop in Utrecht.

Reageer

Your email address will not be published.

*