Marina van Dijk

Cycling + running = duathlon

La Philippe Gilbert

foto 4 (3)

Afgelopen vrijdag vertrok ik samen met Jan met vanuit Amersfoort richting Remouchamps. Tjemme en Michiel gingen na het werk met de trein naar Maastricht en legde de laatste 50 kilometer per fiets af. Toen we met de auto langs een bakkertje in Aywaille reden moest Jan een noodstop maken omdat ik de rijstevlaaitjes moest hebben uit de Holland sport special over Luik-Bastenaken-Luik van Wilfried de Jong. Zo’n vlaaitje in je achterzakje tijdens het fietsen moest toch een enorme traktatie zijn. Ik smste Tjemme “ik heb ze” en hij wist gelijk wat ik bedoelde.

Zaterdag had Jan een leuke route met een aantal wat langere klimmetjes in de Ardennen. Het was mooi weer en ondanks dat we rustig aan zouden doen ontstond er toch een leuke strijd tijdens de beklimming van de Rosier. Na 60 kilometer keerde we weer terug naar ons chaletje en aten we de eerder gekochte rijstevlaaitjes en dat was inderdaad een enorme traktatie. Je zou ze maar altijd in je achterzakje hebben, oke misschien zou ik dan ook een keer behoefte hebben aan een kersenvlaai.


Verderop in de straat bevond zich een cosmic bowlinghal en we konden het niet laten om onze kunsten ten toon te stellen. Arjen, de bowlkoning, baalde dat hij halverwege kwam binnenvallen en daardoor het geschuifel op de gladde vloer moest missen.

Zondagochtend was het vroeg opstaan om vervolgens lekker de tijd te nemen voor het ontbijt en getreuzel. Tegen de klok van 10 uur gingen we dan eindelijk van start. De hele route lang was het een grote inhaalrace. De eerste 50 kilometer heb ik samen met Jan gefietst, die me een aantal keer waarschuwde dat er een pittige klim aankwam of dat ik te hard van stapel ging. Op de Cote de Fagnes fietste ik bij Jan weg en niet veel later op Cote de la Reine kwam ik Eva en Frank tegen, die ik nog even aanmoedigde. Voor me zag ik telkens groepjes fietsen waar ik naar toe fietste om vervolgens weer het volgende groepje op te zoeken en zo schoof ik langzaam naar voren. Na 77 kilometer stond ik aan de voet van de Mur van Huy, deze kwam ik niet echt makkelijk op en maakte me minicursus-plassen1-e1326922816270zorgen of ik de Redoute nog wel op zou komen gezien we pas halverwege de route waren. Eenmaal boven pakte ik een Powerbar uit mijn achterzakje en had het volgende groepje al in het vizier. Als sinds een kilometer of 40 merkte ik dat ik moest plassen, maar ik wilde niet stoppen, deze rit moest aan 1 stuk door gefietst worden. Even dacht ik aan de mini-cursus plastechniek van Marijn de Vries en dat dit ook tijdens het fietsen zou kunnen, maar tijdens zo’n toertocht vond ik het niet helemaal op zijn plek en waarschijnlijk vraagt het eerst nog wat oefening voordat het voor het echhie kan. Dan maar wachten tot ik een geschikt plekje zou tegen komen. De boompjes en struikjes kwamen wel, maar telkens in een beklimming of afdaling, met als gevolg dat ik na 100 kilometer echt niet meer lekker fietste. Niet snel daarna volgde de verzorgingspost met twee dixies zonder rij, helaas bezet door mannen -dit hoef ik niet verder uit te leggen- dus uiteindelijk duurde het toch nog even voor ik mijn weg kon vervolgen.

De kilometers vlogen voorbij, soms had je wat last van medefietsers die dachten dat de weg van hun was en hoe dichterbij grotere dorpen/steden was het soms lastig of even wachten op het autoverkeer. Voordat ik het doorhad keerde we Aywaille weer in en ik wist nu precies hoe de rest van de route zou lopen, vlak voor de Redoute fietste ik langs het bakkertje met de rijstevlaaitje – hoe lekker zou het zijn – en bereidde me mentaal voor op de laatste klim. Ik ging niet meer hard en mijn energie was dusdanig op -had ik toch maar- dat ik nog net niet zwalkend naar boven fietste. Ik merkte dat ik toch wat te weinig had gegeten in het laatste deel van de rit en dat ik dit nu moest bekopen. De laatste kilometers was het afdalen richting de finish en na 5:36:21 zette ik het klokje op stop. Ik ben erg tevreden met de tijd die ik als training fietste, straks tijdens de Dolomieten, 12 kilometer minder, 1600 hoogtemeters meer, betere wegen, nieuwe fiets, langere steady klimmetjes, zou ik wel eens kunnen finishen bij de eerste 15 vrouwen met een tijd van rond de 6 uur.

Na wat rond kijken keerde ik terug naar het chaletje waar Tjemme (150km), Arjen (108KM) en Jan (150KM) me stonden op te wachten. Potverdrie was Jan me tijdens mijn plaspauze voorbij gefietst? Even liet hij me in deze waan en te goede trouw zoals ik ben twijfelde ik geen moment aan de kwaliteiten van Jan. Maar daar kwam de aap al uit de mouw, Jan had het laatste lusje met de Redoute niet meer gefietst. Ook Tjemme had een goede tocht gereden en was een half uur eerder over de streep gekomen, eigenlijk was hij dus nog een klein stipje op mijn horizon ;)

De spullen werden ingepakt en bij de frietkot werden pattatekes gehaald waarna we na een geslaagd weekend weer huiswaarts gingen. Komende twee weken staan er hardloopestafettes op het programma. Te beginnen met de Batavierenrace en een week later de Eemmeerloop.

foto 1 (12)foto 5 (1)

Reageer

Your email address will not be published.

*