Marina van Dijk

Cycling + running = duathlon

Het grote moment

661b601ca47311e39a601240b0ffa245_8Toen ik vorig jaar van Amersfoort naar Rome fietste ontving ik van het thuisfront het bericht dat Mirjam Weerd het idee had om met de Bikeshop Ladies voor de Dolomieten Marathon te gaan trainen. Met de eerste bergen nog in het vooruitzicht liet ik weten dat ik ook van de partij zou zijn. Al snel waren de Bikeshop Dolomieten Ladies geboren. In oktober maakte ik een rondreis door Frankrijk en wilde wel eens weten hoe het was om met de racefiets een berg te beklimmen, dus maakten we een tussenstop in Bedoin voor de Kale berg. Een berg maakt nog geen Dolomieten Marathon, dus er moest serieus getraind worden. Niet pas weer van het voorjaar nee ook tijdens de wintermaanden. Zo reed ik in november en december veel op mijn gloednieuwe Specialized Faith. Lekker beschut door het bos, proberen om met mijn mountainbike over boomstronken heen te springen.

Toen mijn trainingsschema voor de Dolomieten rond kerst op de deurmat viel zag ik tot mijn grote schik dat ik in januari al moest beginnen met woon-werk fietsen. fryslanOke ik had zelf aangegeven dat die mogelijkheid er was, maar had zelf in gedachten dat we dit pas gingen invoeren met de komst van het voorjaar. Slik…. Hoe ging ik dit doen? Kou, regen en donker. Ik monteerde een aantal lampen op mijn racefiets waardoor ik meer weg had van een straaljager of landingsbaan dan een stoere doorgewinterde  fietser, kocht goede warme kleding en verzamelde al mijn moed bij elkaar. Om alvast aan de ‘kou’ -want een echte winter was het natuurlijk niet- te wennen besloot ik op oudjaarsdag een berichtje op de Bikeshop Strava te plaatsen.

Morgen 11uur ritje op het racemonster richting de Amerongse Berg waar we met een moordend tempo over heen knallen. De rest op standje oliebol en appelflap. Verzamelen Bikeshop. Wie gaat er mee?

schaduwDeze 1 januari is er een geweest die veel verandering in mijn leven heeft gebracht. Ik werd een doorgewinterde wielrenster -al had ik nog steeds meer weg van een kermisattractie-, besloot  voor een nieuwe fiets te sparen, leerde Tjemme kennen en het oliebollentempo werd een heus begrip. Nu precies een half jaar later rijden Tjemme en ik  als geliefden Italie binnen. Toewerkend naar deze wedstrijd bevond ik me in een emotionele achtbaan. Het fietsen gaf me veel kracht en wijsheid. Soms was het een uitweg tijdens de veranderde thuissituatie, maar ik deed het altijd met een glimlach op mijn gezicht en met 1 doel voor ogen.

10354425_406592612816073_1578424704_nNu precies 6 maanden later, met een nieuw racemonster en bijna 7500 fietskilometers in de benen gaat het echte grote avontuur beginnen. 138KM en 4230 hoogtemeters. Ik ben er meer dan klaar voor en ga van elke kilometer genieten… En het oliebollentempo dat ligt hopelijk inmiddels ver achter me ;)

 

lungo_2014