Marina van Dijk

Cycling + running = duathlon

Florijn(winter)loop

fwlAls eerste wedstrijd van 2013 stond de Florijnwinterloop op het programma. Er kon een 5, 10 of 16,1km wedstrijd gelopen worden. De eerste twee gingen deels onverhard door het bos en de laatste verhard door de Treek. Twee, drie keer per jaar wil ik een iets langere afstand dan de 5 en de 10 die ik normaal loop lopen. Die meeste van de Altis Masters gingen hier voor de wat langere afstand. Bij de dames was een leuk deelnemersveld waaronder Melanie Spruyt en Ilonka van den Hengel, beide in training voor de midwinter Marathon. De twee weken voorafgaand aan de wedstrijd werd de spanning onderling via Facebook opgebouwd, wie zou de sterkste zijn? En zo stonden we op de eerste zaterdag van januari in korte broek en shirtje met een gezonde spanning aan de start.

Frank Sneijderberg die de laatste weken wat grieperig was geweest wilde wel fungeren als haas en zo gingen we weg op 4:00 min/km. Ik had sterk mijn twijfels of ik dit tempo vol zou houden tot en met de laatste kilometer, maar wilde het graag proberen. Al snel ontstond er een groepje waaronder Melanie, Ilonka, Vincent en ik. Het tempo lag hoog en haas Frank liep een aantal meter achter ons. De eerste km ging in 3:50 en verwachtte dat het tempo iets zou inzakken, maar toen ik zag dat de tweede km in 3:47 ging heb ik me samen met Vincent naar achter laten afzakken en haakte ik aan bij Frank. Het gat met de groep voor ons werd langzaam wat groter en we kwamen de eerste 5km door in 19:40 (plus een beetje gezien mijn horloge in totaal 130 meter extra heeft gemeten). Voor Vincent lag het tempo wat te hoog en moest ons laten gaan. De kilometers die daarop volgden gingen allemaal net onder de 4:00min/km. Het gat met Melanie werd telkens kleiner en heel in de verte kon ik nog een glimp opvangen van Ilonka.

Het 10 km punt kwam ik met Frank door in 39:20 (plus een beetje) en zat ik nog zo’n 30 meter achter Melanie. In km 12 merkte ik dat ik leeg was en gingen de benen moeilijker vooruit. Eigenlijk had ik ook net wat te weinig gegeten ‘s morgens. De kilometers die daarop volgde gingen in 4:10min/km en het gat met Melanie werd langzaam weer wat groter. Plotseling kwam Vincent me voorbij gelopen, hij zag er fris uit en ging als een speer. Ik wenste hem succes en kon helaas niet aanhaken. Toen mijn horloge piepte dat ik het 15 kilometer punt was gepasseerd gaf hij 00:59:58 aan, helaas lag het officiële 15km punt nog een ruime 100 meter verderop. Ik passeerde het 15km bordje in 01:00:28 (een onofficieel PR).

Het lukte me niet meer om in de laatste kilometer te versnellen en kwam in een tijd van 01:05:08 als 5de vrouw over de finish. Binnen 4 maanden weer 50 seconden van mijn PR af en een goede opsteker voor 2013. Voorlopig hou ik het weer even op het korte werk (10km en 5km) en van het najaar zullen we zien of we deze tijd tijdens de Dam-tot-Dam kunnen aanscherpen of wellicht ergens een 15km wedstrijd in het uur kunnen lopen.