Marina van Dijk

Cycling + running = duathlon

Dinsdag Knaldag!

1907435_10152395695575674_728822494618245575_n

Het is dinsdagavond 18.30 uur. De zomerklok is ingegaan. Op deze avonden gelden er andere regels bij het Bikeshop peloton. Op de dinsdagen wordt het energiesysteem flink aangeslingerd. Dinsdag is knaldag. Iedereen is welkom, maar waai je er af, dan ben je op jezelf aangewezen. Wat zenuwachtig staat iedereen bij de achterdeur van de Bikeshop te wachten. De een is afgevallen, de ander is wat aangekomen. De een heeft een nieuwe aero fiets, de ander doet het nog steeds op zijn ‘oude’. De smoesjes zijn als vanouds ‘slecht geslapen’, ‘niet fit’ of ‘zware rit gehad van het weekend’. Iets origineels zit er vaak niet bij. We zijn allemaal wat onzeker, hoe staat het met de benen en de conditie? Ach het is pas april, het seizoen is net begonnen, we zien wel.

tempotimeDe eerste kilometers rijden we met gematigd tempo de stad uit. Als de Harley dealer in het zicht is gaat de gaskraan open. Iedereen neemt zijn positie in en we vormen een lange sliert over de polderweg. Ondanks de tegenwind rijden we hier al bijna 40 aan het uur. Na een bocht is het soms even aanklampen of de benen stilhouden zodat het peloton niet uit elkaar valt. Bij Baarn staan we even stil bij het stoplicht en voor sommige is dit een momentje om op adem te komen. De eerste heeft al moeten lossen en de plaatselijke postbezorger uit Baarn hebben we de stuipen op het lijf gejaagd met onze slordige inhaalmanoeuvre. (sorry namens het hele peloton!)  Met zijn achten koersen we richting de Stichtse Brug. Een kort pittig klimmetje waar we altijd serieus doorrijden. Hier moet je er bij zitten, want daarna draaien we gelijk de dijk langs het Eemmeer op. Mis je hier de boot dan zal je de rest van de rit zelf moeten volbrengen. Iedereen kijkt wat naar elkaar en de blikken onderling zeggen genoeg. We draaien kop-over-kop, waar de een wat langer op kop draait dan de ander. Ik neem mijn positie op mijn ligstuurtje van de Specialized Alias in en rij steady 48 km/u. Dit gaat wel erg lekker! Niet lang nadat ik van kop kom gaat de gaskraan pas echt open. Thomas komt op kop en geeft een sleur aan het energiesysteem en trekt door tot 52 km/u. Iedereen gaat mee en geeft geen kick. Dat kan ook niet want iedereen voelt zijn benen branden. Deze marteling duurt een kilometer of vier en dan ‘zakt’ het tempo naar net onder de 50. Dit voelt toch net wat comfortabeler. Even bijkomen is er niet bij want na 13 kilometer dijk gaan we met een noodgang de Nijkerkerbrug over. Maarten hangt aan het elastiek maar put al zijn krachten uit zijn lijf en weet er aan te blijven. Hij is zelf verbaasd, wij niet. Vier man pruttelen de laatste beetje gas uit de kraan en doorkruisen de geluidsbarrière. Het doet pijn. Je ziet het, je hoort het en je voelt het. Ter hoogte van Nijkerkerveen zakt het tempo en niet veel later nemen we afscheid van elkaar. Tot volgende week? Ja, tot volgende week! De een peddelt langzaam uit naar huis terwijl de ander het tempo tot aan de voordeur hoog houdt.

Bij thuiskomst giert de adrenaline door het lijf, we hebben het weer geflikt. Voordat we op bank ploffen wordt het ritje nog even geupload naar Strava en geven we elkaar een Kudo als blijk van waardering.  “When it’s not on Strava it didn’t happen’.

Iedereen die het leuk vindt om ook eens mee te gaan is van harte welkom! Nu begrijp ik dat sommige mensen schrikken bij het zien van deze gemiddelde snelheden. Maar ik beloof je in het wiel gaat dit zo veel makkelijker. Word het je toch te veel, dan kan je op eigen gelegenheid afhaken en je weg vervolgen. Kan je de eerste keer maar 10KM mee dan fiets je de week erop al de eerste 15KM mee. Aan het eind van het seizoen fiets je zo de hele rit mee. Dus elke dinsdagavond 18.30 aan de achterkant bij de Bikeshop! (neem voor de zekerheid lampjes mee, zeker in het begin van het seizoen).

Toch weer een mooie score:
Schermafbeelding 2015-04-08 om 11.04.18
65 kilometer waarvan 54 kilometer met de gaskraan open (37.8 km/u gem.):