Marina van Dijk

Cycling + running = duathlon

7-Heuvelenloop 2010

7HL 2010

Afgelopen zondag was het aan mij de beurt; de veel besproken 7-heuvelenloop. Bij het openen van mijn envelop kon het geluk niet op; startnummer 1000. Voor de heuvels was ik niet bang, die had ik inmiddels al vaker getrotseerd. Wat kon er dan nog mis gaan? De afgelopen week was is al wat verkouden maar dat kon de pret aan de start niet drukken. Een tijd van 01:05:00 leek realistisch. 4:20 de kilometer dus. Dat kan ik. Na wat wikken en wegen was het mijn lange broek en t-shirt geworden. De eerste drie kilometers vals plat gingen me in 4:20 makkelijk af. Tot dat ik langzaam door mijn rechterknie begon te knikken. Het deed pijn en ik moest mijn tempo drastisch verlagen met als gevolg dat mijn doorkomsttijd op de vijf kilometer 23.17 werd. Niet wetende wat me te wachten stond stelde ik mijn tijd bij naar 01:10:00, dan maar een duurloopje.

Bij de eerste verzorgingspost (6km) voelde ik dat ik de finish niet zou gaan halen. Het tempo nog maar wat omlaag gooien en proberen de finish al hardlopend te halen. De 3 kilometers die volgde werden gevuld met mijn ergste nachtmerrie; de bezemwagen. Het 10 kilometerpunt was al in zicht maar mijn knie liet mij definitief in de steek. Het was voor het eerst dat ik tijdens een wedstrijd moest gaan wandelen. Ik voelde me de outsider van het feest, iedereen is aan het dansen maar jij kan het niet. Niet omdat je niet wil maar omdat het niet kan. 00:48:58 iemand anders zou blij zijn met zo’n tijd op de tien maar ik niet. Voor de opvolgende 5 kilometer kon ik dezelfde tijd er bij op tellen. Dit was inclusief bezoekje aan de EHBO en verdediging op het commentaar van het publiek langs het parcour. Waarom ik me niet heb laten brengen naar de finish? Ik wilde de medaille. Anders is het als een schoolreisje zonder je te verstoppen in de bus, waarbij je ouders bij aankomst op het schoolplein ongeduldig staan te wachten.

Toen ik maandag wakker werd kon ik niet op mijn rechterbeen staan. Ik ben van deurpost naar deurpost gehinkeld, gestrompeld en gehompeld. Gister een bezoekje gebracht aan de dokter; vocht in de knie en last van de bekende lopersknie. Ik ben bang dat ik mijn dokter ongelijk moet geven. Volgens mij kan je met een lopersknie prima uit je bed naar de toilet en van de bank naar de keuken komen. Na veel smeren en koelen gaat het nu stukken beter en kan ik weer ‘normaal’ scharrelen. Eerst maar eens een bezoekje aan de fysio en dan kijken of we weer langzaam op zachte ondergrond kunnen beginnen. Voorlopig ziet het er nog niet goed uit.

 

Reageer

Your email address will not be published.

*